† B A R T H O L O M E O S
DOOR DE GENADE GODS AARTSBISSCHOP VAN
CONSTANTINOPEL, HET NIEUWE ROME,
EN OECUMENISCH PATRIARCH,
AAN ALLE GELOVIGEN VAN DE KERK: GENADE, BARMHARTIGHEID EN VREDE ZIJ U, VAN CHRISTUS DE HEILAND, VREDE EN ONTFERMING ZIJ U VAN CHRISTUS DE HEILAND,  DIE IN HEERLIJKHEID IS OPGESTAAN.

Geliefde broeders en zuster, dierbare kinderen in de Heer,
Christus is verrezen!
Eens te meer, breekt de dageraad van Pasen aan in volle glorie en luister. Zij brengt ons vreugde, vertroosting, blijdschap en de verzekering van leven aan alle gelovigen, ondanks de zware tijden waarin onze wereld vertoeft door de alom heersende crisis en de daaraan verbonden pijnlijke gevolgen in ons dagelijks leven.
Christus is verrezen uit het graf als goddelijke mens; en de mensheid is verrezen met Hem! De tirannie van de dood behoort tot het verleden. De hopeloosheid van de gevangenschap in de Hades is voor altijd voorbij. De enige machtige Gever van het leven, die door Zijn Incarnatie vrijwillig alle ongeluk van onze natuur en haar erfenis, namelijk de dood, van ons wegnam en ons het leven geschonken heeft, bracht aldus de dood naar de Hades door het Goddelijk Licht.
Deze overvloed van leven, ons geschonken door de Verrezen Heer, wordt voortdurend belasterd en aangevallen door de duivel – inderdaad, deze acties komen wel degelijk van de duivel – ook al is hij nu verzwakt, volledig machteloos, en helemaal belachelijk. De duivel belastert het leven door middel van de woestheid waarmee hij nog altijd tekeer gaat in deze wereld tegen God, de mensheid en de schepping. De duivel valt het Leven aan via de zondige neigingen, die bij ons blijven hangen zijn als “oud roest”, en gebruikt dit om ons tot tastbare zonde te verleiden of misleidend geloof. Baldadigheid is de vrucht van dat “oud roest” en samen vormen zij een sinister koppel dat zorgt voor verstoorde relaties in onszelf, met anderen en met God en de hele schepping. Daarom is het noodzakelijk dat wij onszelf zuiveren van “dit oud roest”, op een bewuste en zorgzame wijze, opdat het kwistig uitgedeelde licht van de Verrezen Christus moge schijnen in onze geest, ziel en lichaam, opdat het de duisternis der baldadigheid moge verstrooien en de overvloed van licht moge uitstrooien over heel de wereld.
Dit kan niet bereikt worden door filosofie, wetenschap, technologie, kunst of enige ideologie; het kan enkel verwezenlijkt worden door geloof in wat God verwezenlijkt voor de menselijke wezens door Zijn Lijden, Kruisiging en Begraving, neerdalend naar de diepten de Hades en opstaand uit de doden als de Godmens Jezus Christus. Dit wordt ook zo uitgedrukt in het sacramentele leven van de Kerk en door de doorgedreven en systematische spirituele strijd. De Kerk, als het Lichaam van Christus, ervaart onophoudelijk door de eeuwen heen het mirakel van de Verrijzenis; door haar heilige Mysteries, haar Theologie en praktische leringen biedt zij ons de mogelijkheid deel te nemen aan dat mirakel, te delen in de overwinning over de dood, en kinderen Gods te worden gevormd door het licht van de Verrijzenis en echte deelhebbers aan de goddelijke natuur, net zoals in het leven van elke Heilige in het verleden en vandaag. Het doornachtige onkruid der passies, dat groeit in de diepten van ons hart, vervuild door het roest van ons “oude zelf”, moet definitief en zo vlug mogelijk getransformeerd worden in Christus, door Christus en om Christus’ wil en zijn levende evenbeelden om ons heen, onze medemensen, tot een ruiker van deugden, heiligheid en rechtschapenheid. Daarom zingt de heilige hymnenschrijver op tijdloze wijze: Laten wij ons kleden met het gewaad der rechtschapenheid, dat witter is dan sneeuw, en laten wij ons vandaag verheugen in de dag van Pascha; want Christus, de zoon de rechtschapenheid die opstaat uit de dood, heeft over ons het Licht uitgestrooid der onverderfelijkheid. Het witte gewaad der rechtschapenheid werd ons symbolisch gegeven de dag van ons Doopsel; en wij werden uitgenodigd om het aldoor rein te houden door voortdurend berouw, beheersing van onze verlangens, gelatenheid bij pijn in het leven, en onophoudelijke inspanning om Gods geboden te vervullen, vooral Zijn hoogste gebod, dat der Liefde. Op die manier, zijn wij in staat deel te hebben aan het kruisdragend en zelfledigende offer van Christus, opdat de blijdschap van Pasen, het Licht van Pasen en de vreugdevolle redding deel moge uitmaken van ons leven en onze wereld.
Wij schrijven u vanuit Phanar, waar wij het lijden van Heilige Vrijdag indachtig zijn en het licht der Opstanding, terwijl wij onze liefde uiten voor de Moeder Kerk, en uit ganser hart wensen dat allen de Paaszegen mogen ontvangen van onze Heer van het Leven, die uit de doden is opgestaan.
Heilig Pascha 2010
Bartholomeos, Aartsbisschop van Constantinopel.
Vurige voorspreker voor allen bij de Opgestane Christus.

Mijn Heiland, levend en ongeslacht Offer als God,
Die Uzelf vrijwillig aan de Vader hebt aangeboden,
Gij hebt ons aller voorvader Adam mede doen opstaan,
toen Gij opstond uit het graf.
(tropaar van de 6e Ode van de Paas-canon)

Broeders en zusters - Christus is opgestaan!

Ik ben verheugd u deze vreugdevolle boodschap toe te
roepen, waarmee wij sedert oude tijden elkaar gelukwensen
bij gelegenheid van het stralende feest van het Pascha des
Heren.
Inderdaad - de Heer is onze vreugde en die vreugde vervult
ons hart als wij ons ervan bewust zijn dat wij niet langer
gebonden zijn door de zonde en dat de dood geen macht
meer over ons heeft.
Ook wij hebben behoefte aan een even krachtig teken van
hoop zoals op de derde dag gegeven werd aan de discipelen,
teneinde onze misvattingen over lijden en kruis te corrigeren
en opdat deze Opstanding voor ons eveneens een bron van
vreugde worde. Want alleen in de Opstanding kunnen wij
begrijpen hoe het Kruis van Christus ons de vergeving van
zonden kan schenken, maar ons eveneens met vreugde de
smart van datzelfde Kruis doet verdragen. Daarom is deze
smart geen smart meer, maar gemeenschap in heerlijkheid,
zoals de Apostel Paulus zegt: "Indien wij delen in Zijn lijden,
is dat om ook te delen in Zijn verheerlijking" (Rom. 8,17).
Broeders en zusters, wij allen hebben onze vrijheid lief en wij
ervaren het belang ervan in ons leven; welnu, het is Christus
Die ons dit leven in vrijheid geeft ! Want het is uit liefde, dat
Hij Zich voor ons aan het Kruis liet slaan en in het graf werd
gelegd. Dat moeten we goed begrijpen. Het is meer dan een
verzoening, waarover we hier spreken: het is de voltooiing
van het heilsgebeuren. De heilige vaders houden het ons voor
: het mysterie van de Menswording houdt niet op bij de
verzoening door de Kruisdood en bij de verlossing door het
Bloed, want Christus moest afdalen tot in de diepte der hel
teneinde ons, kinderen van Adam "die neerzitten in de
duisternis en de schaduw des doods" (Lc. 1,79), vrij te maken
van "de wet der zonde en des doods" (Rom. 8,2). En zo maakt
Christus - de nieuwe Adam en overwinnaar van de dood -
nieuwe mensen van ons; Hij schenkt ons opnieuw de
mogelijkheid God te kennen en lief te hebben, opnieuw met
God te leven en te worden gered. "Het Woord is Mens
geworden opdat de mens - in Hem - God kan worden" (Hl.
Athanasius de Grote).
Maar, broeders en zusters, wij moeten ons niet tevreden
stellen met uitsluitend een stralend feest, wat oppervlakkig
zou zijn. Dit mysterie van de Opstanding moeten we LEVEN;
we moeten het integreren in ons leven, in ons wezen, in deze
wereld en uitroepen: "Christus is opgestaan"! Want, zoals de
Apostel Paulus zegt: " indien Christus niet is opgewekt, dan
is uw geloof nutteloos en zijt ge nog in uw zonden" (I Kor.
15,17).
En hoe kunnen we dit bereiken? Wij hebben veel
mogelijkheden tot onze beschikking teneinde gestalte te
geven aan onze eenwording met God. Zoals op Witte
Donderdag: op die dag heeft Jezus niet alleen aan Zijn
apostelen uitgelegd wat in de volgende dagen zal staan te
gebeuren, maar Hij laat het niet bij een theoretische uitleg. Hij
heeft, nog voordat Zijn uur gekomen is, een totale eenwording
met Hem aangeboden door hen Zijn kostbaar Lichaam en
Bloed aan te bieden. Dat is het heil.
Tijdens dit Mystieke Avondmaal is Christus tegelijk geofferd
en verrezen, dood en toch levend! Herinner u Zijn eigen
woorden: "dit is Mijn Lichaam, dat voor u gebroken wordt, dit
is Mijn Bloed, dat voor u vergoten wordt". Het is duidelijk dat
de Heer dit niet gezegd zou hebben zonder er zeker van te zijn
dat dit zou plaatsvinden. Wij spreken hier niet over een of
ander mythologisch gebeuren, maar wel degelijk over de
concrete realiteit van de Opstanding: telkenmale als wij tot de
Heilige Kelk naderen en daarvan mogen proeven, ontdoen wij
ons van de zonde en bekleden we ons met de schoonheid van
Christus. Een dergelijk mysterie is slechts mogelijk door de
grote barmhartigheid van de Heer en door Zijn oneindige
liefde voor de mensen.
Dit is zonder twijfel de schoonste van alle gevolgen van dood
en Verrijzenis van onze Heer en Verlosser Jezus Christus. Alle
andere sacramenten zijn verbonden aan de Goddelijke
Eucharistie; wij zijn allen erfgenamen van de heilbrengende
vruchten van dit schoonste aller feesten, dat wij vandaag
vieren, nu wij op het punt staan te naderen tot de Kelk om de
Heilige Gaven te ontvangen. Aarzel dan niet, kom en drink uit
de bron des Heils; laven wij ons aan de Kelk der Liefde en
leven we dit nieuwe leven dat ons ten deel gevallen is. Maar
niet als consumenten, die zich willen verrijken aan Gods
barmhartigheid. Wat ons gegeven is, Gods Liefde, is het
wezen Zelf van God, want in God wordt de Liefde gedeeld in
één voortdurende beweging tussen de drie Goddelijke
Personen.
Daar ook wij zijn vergoddelijkt door de Verrijzenis, laten we
als logisch gevolg eveneens onze liefde delen, die wij om niet
ontvangen hebben. Dat is zeker niet altijd eenvoudig, maar we
zijn op deze aarde om te leren van onze Heer en Meester Zelf;
vragen we Hem: "Heer, leer mij lief te hebben, leer mij te leven
in de Opstanding, staande in Uw Licht, samen met mijn
broeders en zusters en verleen mij U onophoudelijk toe te
zingen: Christus is opgestaan uit de doden, door Zijn dood
vertreedt Hij de dood en schenkt het Leven aan hen in het
graf!"

Met deze wens, vol vreugde en hoop, groet ik u allen in de
liefde van de Opgestane Heer!

Parijs
Kathedraal van de Hl. Alexander Nevsky
Pasen 2010

+ Gabriël, Aartsbisschop van Komana
Exarch van de Oecumenische Patriarch